O Wasilkowie i dziełach Boga-Stwórcy z tego miasta i z okolicy
Tuż za Białymstokiem,
Z jego wschodniej strony,
Jest widok cudowny,
Jakby wymarzony.
To widok na rzekę
I przepiękne wzgórza
Na których to leży
Mieścina nieduża,
Istniejąca dłużej
Od Białegostoku.
(Nie ma w tym powiecie
Lepszego widoku).
W mieście tym na wzgórzu
Słonecznym z lasami
Stoi Sanktuarium
Słynące cudami,
Sanktuarium, które
Istnieje od dawna,
I z tego powodu
Miejscowość jest sławna,
Bo tu jest cudowne
Miejsce - „Święta Woda”,
Z którego wypływa
Czysta, święta woda
Bardzo przezroczysta
Tak, jak kryształowa,
Która to opodal
Ponownie się chowa,
(I to bardzo blisko),
By potem zasilić
„Żurawkę” – źródlisko,
Cenne przyrodniczo,
Bogate siedlisko,
W którym to istnieje
Dość ciekawe życie
(Odwiedźcie te miejsce
Jeśli nie wierzycie).
I to przede wszystkim
Z tego względu ono
Zostało niedawno
Objęte ochroną.
Tam z wody korzysta
Wiele roślin, ptaków,
Także wiele drobnych,
Jak i większych ssaków;
Z niej później powstaje
Strumyk, kręty, mały
Jakże urokliwy -
Czyli niebywały.
Strumyk ten podąża
Do miejscowej rzeki,
Do której wpadają
Bardzo liczne cieki.
Więc tych, co się smucą
I boli ich głowa,
Zapraszam serdecznie
Tu - do Wasilkowa.
Zdrowie wróci zaraz,
Po niedługim czasie,
Bo tu jest cudownie:
Miasto w pełnej krasie,
Jak namalowane
Na ślicznym atłasie.
Wasilków zaprasza
Serdecznie pątników
I równie serdecznie
Wszystkich przyrodników,
Bo ze wzgórza, które
Zdobi "Święta Woda"
Widoczna jest wkoło
Cudowna przyroda.
I nie zapomnijcie
Wejść w bramy cmentarza
I też zanieść modły
U progu ołtarza
Za duszę byłego
Proboszcza Wacława
By promieniowała
O nim wielka sława.
Za te wyrzeźbione
Biblijne postaci
Niech mu wiecznym szczęściem
Bóg w niebie zapłaci.
Niech Bóg zaprowadzi
Księdza Rabczyńskiego
Za jego zasługi
Do domu Swojego
I za stacje drogi
Krzyżowej Chrystusa,
Na którą corocznie
Tłum wiernych wyrusza,
Którego do głębi
Ta męka porusza,
Niech do wiecznej chwały
Dojdzie księdza dusza.
Podziękujmy Bogu
Też za „Świętą Wodę”
I za istniejącą
Tu piękną przyrodę.
Pomódlmy się o to,
By te Boże dzieło
Trwało nieustannie,
Nigdy nie zginęło;
By też w tej „Żurawce”
Objętej ochroną
Śmieci nie wrzucano,
Ziemi nie niszczono;
By w tym cennym miejscu
Nikt drzew nie wycinał,
By to zło minęło -
Nastał tego finał.
Niechaj ta przyroda
Nas cieszy, zachwyca
Jaką ma Wasilków
Jego okolica.