O Wasilkowie i  dziełach Boga-Stwórcy z tego miasta i z okolicy

 

Tuż za Białymstokiem,

Z jego wschodniej strony,

Jest widok cudowny,

Jakby wymarzony.

 

To widok na rzekę

I przepiękne wzgórza

Na których to leży

Mieścina nieduża,

 

Istniejąca dłużej

Od Białegostoku.

(Nie ma w tym powiecie

Lepszego widoku).

 

W mieście tym  na wzgórzu  

Słonecznym z lasami

 Stoi Sanktuarium

Słynące cudami,

 

Sanktuarium, które

Istnieje od dawna,

I z tego powodu

Miejscowość jest sławna,

 

Bo tu jest cudowne

Miejsce - „Święta Woda”,

Z którego wypływa

Czysta, święta woda

 

Bardzo przezroczysta

Tak, jak kryształowa,

Która to opodal

Ponownie się chowa,

 

(I to bardzo blisko),

By potem zasilić

„Żurawkę” – źródlisko,

Cenne przyrodniczo,

Bogate siedlisko,

 

W którym to istnieje

Dość ciekawe życie

(Odwiedźcie te miejsce

Jeśli nie wierzycie).

 

I to przede wszystkim

Z tego względu ono

Zostało niedawno

Objęte ochroną.

 

Tam z wody korzysta

Wiele roślin, ptaków,

Także wiele drobnych,

Jak i większych ssaków;

 

Z niej później powstaje

Strumyk, kręty, mały

Jakże urokliwy -

Czyli niebywały.

 

Strumyk ten podąża

Do miejscowej rzeki,

Do której wpadają

Bardzo liczne cieki.

 

Więc tych, co się smucą

I boli ich głowa,

Zapraszam serdecznie

Tu - do Wasilkowa.

 

Zdrowie wróci zaraz,

Po niedługim czasie,

Bo tu jest cudownie:

Miasto w pełnej krasie,

Jak namalowane

Na ślicznym atłasie.

 

Wasilków zaprasza

Serdecznie pątników

I równie serdecznie

Wszystkich przyrodników,

 

Bo ze wzgórza, które

Zdobi "Święta Woda"

Widoczna jest wkoło

Cudowna przyroda.

 

I nie zapomnijcie

Wejść w bramy cmentarza

I też zanieść modły

U progu ołtarza

 

Za duszę byłego

Proboszcza Wacława

By promieniowała

O nim wielka sława.

 

Za te wyrzeźbione

Biblijne postaci

Niech mu wiecznym szczęściem

Bóg w niebie zapłaci.

 

Niech  Bóg  zaprowadzi

Księdza Rabczyńskiego

Za jego zasługi

Do domu Swojego

 

I za stacje drogi

Krzyżowej Chrystusa,

Na którą corocznie

Tłum wiernych wyrusza,

 

Którego do głębi

Ta męka porusza,

Niech do wiecznej chwały

Dojdzie księdza dusza.

 

Podziękujmy Bogu

Też za „Świętą Wodę”

I za istniejącą

Tu piękną przyrodę.

 

Pomódlmy się o to,

By te Boże dzieło

Trwało nieustannie,

Nigdy nie zginęło;

 

By też w tej „Żurawce”

Objętej ochroną

Śmieci nie wrzucano,

Ziemi nie niszczono;

 

By w tym cennym miejscu

Nikt drzew nie wycinał,

By to zło minęło -

Nastał tego finał.

 

Niechaj ta przyroda

Nas cieszy, zachwyca

Jaką ma Wasilków

Jego okolica.